Arne (19) kreeg na amper 3 dagen al nieuwe nier, nu eert hij onbekende donor met mooi initiatief: “Ik kon het eerst niet geloven”
Zijn slaapkamer werd een kleine ziekenhuisafdeling: elke avond moest Arne Mentzij (19) zich als zestienjarige zelf aansluiten op een dialysemachine, terwijl hij overdag nog gewoon naar school ging. Wat begon als vermoeidheid en krampen na het sporten, bleek terminaal nierfalen. Vandaag hockeyt de Lokerse student weer en neemt hij deel aan de Belgian Transplantoux Games, uit dankbaarheid voor zijn onbekende donor. Hoe hij die weg aflegde, vertelt hij zelf.
Regiojournalist bij HLN
7 september 2026, 05:35Laatste update: 7 september 2026, 13:11
Toen Arne Mentzij (19) uit Lokeren drie jaar geleden in het vijfde middelbaar zat, bleek er aanvankelijk geen vuiltje aan de lucht. De sportieve tiener hockeyde, zwom en fietste elke dag naar school. Maar stilaan begon zijn lichaam signalen te geven. Hij was voortdurend moe, kreeg krampen na het sporten, had moeite om zijn klasgenoten bij te houden op de fiets en kon zich steeds moeilijker concentreren. Tijdens een cursus reddend zwemmen in de paasvakantie merkte hij dat oefeningen die vroeger vanzelf gingen, plots onhaalbaar waren. Zijn ouders drongen aan op een bezoek aan de huisarts.
Terminaal nierfalen
Een bloedonderzoek bracht een ernstige diagnose aan het licht. Nog diezelfde dag moest Arne naar de spoeddienst vertrekken. De artsen stelden terminaal nierfalen vast: zijn nieren werkten niet meer. Zijn bloedwaarden waren levensgevaarlijk en al snel werd duidelijk dat hij dialyse nodig had, gevolgd door een niertransplantatie.
Vandaag, drie jaar later, staat Arne opnieuw op een sportveld. Op 12 en 13 september neemt hij al voor de tweede keer deel aan de Belgian Transplantoux Games in Herentals, uit dankbaarheid voor de onbekende donor die hem een tweede kans gaf.
“Mijn grootste motivatie om deel te nemen is mijn dankbaarheid naar mijn donor”, zegt Arne. “Op de Transplantoux Games is er een Wall of Honour waar donoren geëerd worden. Vorig jaar kreeg ik ook een brief van de familie van mijn donor. Dat was heel emotioneel om te lezen. Door deel te nemen aan de Games wil ik tonen hoe dankbaar ik ben.”
Dat hij ooit opnieuw zou kunnen sporten, leek na zijn diagnose allerminst vanzelfsprekend. Als zestienjarige moest hij zelf beslissen welke vorm van dialyse hij wilde. Hij koos voor buikdialyse, zodat hij overdag nog naar school kon en 's nachts aan een machine werd aangesloten. Zijn slaapkamer veranderde in een kleine ziekenhuisafdeling, waar elke avond alles steriel moest worden voorbereid. Zijn moeder en zus hielpen hem in het begin met de complexe handelingen.
Telefoontje
En toen kwam het telefoontje dat alles veranderde. Amper drie dagen nadat hij op de transplantatiewachtlijst was geplaatst, was er al een geschikte nier gevonden. “Ik kon het gewoon niet geloven. Ik zei ‘Dat kan toch niet?’ Maar het was echt waar.”
Tijdens zijn herstel zag hij toevallig een nieuwsbericht over de Belgian Transplantoux Games. Hij nam zich toen voor om er, als zijn gezondheid het toeliet, een jaar later zelf aan deel te nemen. Die belofte loste hij vorig jaar al in.
Meer nog dan de sport zelf raakte de verbondenheid hem. “Door deel te nemen aan de Transplantoux Games voel je dat je niet alleen bent. Dat is een heel belangrijk gevoel. Je hoort de verhalen van andere transplantatiepatiënten en beseft dat iedereen zijn eigen weg heeft afgelegd.”
Ook dit jaar kijkt hij uit naar het evenement. Hij neemt deel aan de 5 kilometer, een badmintoninitiatie, de estafette 4x100 meter samen met zijn vader, moeder en zus en de 100 meter sprint.
Universitaire studies
Intussen probeert Arne zijn leven opnieuw zo normaal mogelijk te leiden. Hij studeert sinds vorig jaar geografie en geomatica aan de Universiteit Gent en hockeyt opnieuw bij Hockey Club Lokeren. Zijn transplantatie blijft wel dagelijkse aandacht vragen. “Ik moet vooral zorgen dat ik elke dag genoeg water drink. Daarnaast neem ik ‘s morgens en ‘s avonds mijn medicatie, maar dat is intussen een gewoonte geworden. De hoeveelheid medicatie is ondertussen ook al afgebouwd.”
“Ik ben ook enorm dankbaar voor de begeleiding die ik in het UZ Gent heb gekregen”, zegt Arne. “Vanaf de diagnose tot de transplantatie en ook nadien hebben de artsen, verpleegkundigen en alle zorgverleners me fantastisch geholpen en opgevolgd. Daarnaast wil ik ook alle andere mensen bedanken die mij in die periode hebben gesteund en geholpen. Zonder hen had ik hier vandaag niet gestaan.”
Toekomst
Zijn blik is intussen al op de toekomst gericht. Na de Belgian Transplantoux Games in Herentals heeft hij een nieuw sportief doel voor ogen: deelnemen aan de World Transplant Games, die in 2027 in Leuven plaatsvinden. “Maar eerst wil ik graag de Transplantoux Games tot een goed einde brengen”, besluit hij.
Opmerkingen