BTG: "Dag bang hart en welkom motivatie!"

Toen ik me inschreef voor mijn allereerste BTG wist ik niet precies wat ik kon verwachten. Ik kwam met een bang hart maar met een gezonde spanning aan. Gezegend door mijn mama Lea, mijn jongste dochter Kyra, mijn oudste broer Günther, en mijn donor (partner) Geert. Samen gingen we ervoor. Ik voor de sporten en medewerking, en mijn familie als supporters en vrijwillige medewerkers. Eerlijk gezegd heb ik heel lang getwijfeld om de stap te zetten. Paste ik wel bij de rest en wat met mijn medische grenzen?

Eens op locatie voelde ik onmiddellijk de unieke energie, de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de mensen. Dag bang hart en welkom motivatie. 

De opvang door de organisatie en vrijwilligers was super, waardoor ik me meteen welkom voelde. Vooral dank aan Claudia, Annick, Leatitia, Katrien en Ann en alle anderen.

Het weekend bewees me dat ik binnen mijn grenzen nog steeds enorm kan sporten en genieten zonder oordeel. Het allermooiste aan de BTG was de grote verbondenheid. Ik stond op het terrein tussen andere getransplanteerden, donoren, donorfamilies en sympathisanten. Het horen van andermans verhalen gaf me kippenvel, tranen, steun maar ook zoveel bewondering voor de immense veerkracht dat de mensen daar allemaal hebben. Je voelt aan alles dat iedereen daar het leven viert, hoe moeilijk het ook soms is. Samen hebben we gelachen, gestreefd, aangemoedigd en nieuwe vrienden gemaakt. 

Ik heb hier voor mezelf een enorme grens verlegd. Het was het ultieme bewijs van wat mijn lichaam met dank aan mijn donor weer kan presteren. Dit smaakt absoluut naar meer.

Een hele dikke dankjewel aan de oprichters en alle medewerkers en vrijwilligers die dit mogelijk maken. Jullie inzet en passie creëren een plek waar we samen kunnen groeien en grenzen kunnen verleggen.

Samen vieren we het leven, stap voor stap en grens na grens. Op naar nog veel mooie, sportieve momenten samen.

Nadia.