Vive la vie, vive le Ventoux (blog 2)

VIVE LA VIE, VIVE LE VENTOUX… een blog door Ann-Sophie

 

Nog 2 nachtjes slapen … Ik word stilaan zenuwachtig en denk dat de fietsers ook zenuwachtig maar enthousiast zitten te wachten om te vertrekken. Ik slaap maar één nachtje meer in mijn eigen bedje want morgenavond is het bagage drop-off in Leuven en daarna ga ik samen met Pascale een nachtje op hotel. Kwestie van vrijdag niet op ‘een kot in de nacht’-uur te moeten opstaan om van Gent naar Leuven te rijden. Want dat wordt voor mij toch een grote uitdaging: ’s morgens vroeg opstaan en een hele dag onderweg. Een niertransplantatie is geen genezing maar een niervervangende therapie. Je blijft een nierpatiënt. Voor mij uit zich dat onder andere vooral in een slepende vermoeidheid naast andere bijwerkingen van de medicatie.

We worden allemaal verwacht om 8u30 in Gasthuisberg voor een lekker ontbijt met de pers erbij. Hier kan je het persbericht terugvinden. Iedereen is uitgenodigd om ons mee uit te zwaaien! Om 9u30 stipt wordt er gestart want de eerste dag wordt meteen één van de zwaardere tochten:160 km door onze Belgische Ardennen. RESPECT. Ons bevoorradingsteam zal ze goed moeten verzorgen. Naast de bevoorradingswagen gaat er een volgwagen mee, die onderweg kan bijstaan als er zich pech voordoet. Naast de volgwagen gaat er ook een camionette mee met fietsmateriaal en EHBO. Ik hoop dat ik alles mee heb. Ik ben alvast in mijn “kampeerhol” gekropen en heb eruit gehaald wat ik nuttig acht. Zoals een bidon voor water, enkele stoeltjes om te rusten en een partytent tegen de zon (neen, het gaat niet regenen!!!).  Tenslotte nog dit fietsers drinken onderweg blijkbaar graag een koffie. Ik ga dus ’s morgens proberen lekkere koffie te maken (foto volgt wellicht). Thermos, waterkoker  en ouderwetse koffiefilter, daar zorg ik alvast voor en aangezien MIKO ons sponsort zal koffie ook wel geen probleem zijn.

Om af te sluiten wil ik je nog graag de foto tonen van op de laatste trainingsrit (zie hierboven). Transplantoux zoals we zijn…dat extra duwtje in de rug, zonder woorden maar vanuit het hart

Powered by

 

Keer terug naar laatste blog!